Het complete bevallingsverhaal 1

 

Maandag 4 juni 2018

Tijdens mijn laatste bezoek aan de gynaecoloog hadden we afgesproken dat vandaag zou worden gekeken of ik van mezelf al ontsluiting had. Als ik dit niet zou hebben, dan wordt er een ballon geplaatst. Mijn gevoel zei al dat dit niet zo zou zijn. De laatste paar weken was het gevoel dat ik twee plakkers in mijn buik had, steeds sterker geworden.

De verrassing was dan ook niet groot toen de verloskundige zei dat ik inderdaad geen ontsluiting had. Een ballon was de volgende stap. Stiekem vond ik het doodeng, want ik heb nog nooit in het ziekenhuis gelegen. Op die ene nacht met 27 weken na. Nog nooit. In mijn hele leven. En nu… gingen ze een ballon daar beneden inbrengen.

Het viel gelukkig mee. Het pijnlijkste was de eendenbek en dat vind ik vervelend, maar niet pijnlijk. Het ballonnetje zat meteen op zijn plek en niet veel later lieten ze er water inlopen. Het werd dichtgemaakt en het slangetje werd op mijn dijbeen geplakt. We konden weer naar huis.

In het begin voelde het alsof ik ongesteld moest worden. Dit was normaal. Het zou afnemen en dan zou ik vannacht lekker kunnen slapen. Morgenvroeg moest ik om half 7 bellen of er plek was voor mijn inleiding. Dus op naar huis.

En inderdaad: rond etenstijd zakte het gevoel inderdaad weg en heb ik nog gezellig met een vriendinnetje zitten kletsen (die van niks wist).
Rond 9 uur kreeg ik last van mijn rug. Dus om 10 uur ben ik gaan douchen in de hoop dat het minder zou worden en zei ik tegen Marc dat ik ging slapen.
Nog geen 10 minuten in bed bedacht ik me dat het misschien rugweeën waren die ik voelde. Dus liep ik naar beneden en zei tegen Marc dat ik voor de zekerheid maar even ging bellen.

Ik moest toch even langskomen.

Om half 12 lag ik aan de CTG en de ballon werd verwijderd. Ik had al 3 cm ontsluiting en hij had dus zijn werk gedaan. Het waren inderdaad rugweeën die ik voelde, maar zodra de ballon weg was, viel alles stil.
Om half 2 werd er een bed de verloskamer binnengereden voor Marc en moesten we gaan slapen voor zover dat ging. Morgen zouden we verder kijken.

2 Responses

  • Hahaha die blik op je gezicht op de foto rechtsonder ^^ Maar wat een super lieve foto daarboven ♡♡ Is baby A meneertje of mevrouw? … misschien moet ik gewoon ff wachten op deel twee, hehe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.